1 listopada Kościół katolicki obchodzi uroczystość Wszystkich Świętych – dzień, w którym wierni wspominają wszystkich, którzy osiągnęli zbawienie i przebywają w niebie, także tych, którzy nigdy nie zostali oficjalnie ogłoszeni świętymi. Uroczystość przypomina, że każdy człowiek jest powołany do świętości.
Historia święta sięga pierwszych wieków chrześcijaństwa, gdy czczono męczenników oddających życie za wiarę. W 609 roku papież Bonifacy IV poświęcił w Rzymie świątynię ku czci Matki Bożej i wszystkich męczenników, a w VIII wieku wspominano już wszystkich, którzy żyli w opinii świętości. Początkowo święto obchodzono 13 maja.
W VIII wieku papież Grzegorz III ustanowił nową datę – 1 listopada, kiedy w Rzymie konsekrował oratorium w bazylice św. Piotra, poświęcone wszystkim świętym, nie tylko męczennikom. Około sto lat później, papież Grzegorz IV rozszerzył tę uroczystość na cały Kościół powszechny.
Podczas liturgii wierni śpiewają „Litanię do Wszystkich Świętych” i słuchają Ewangelii o błogosławieństwach, przypominającej o drodze do świętości.
Katolików obowiązuje dziś udział w mszy świętej. W dniach od 1 do 8 listopada można też uzyskać odpust zupełny dla zmarłych, modląc się na cmentarzu i przystępując do sakramentów.
Uroczystość Wszystkich Świętych to czas refleksji i pamięci o zmarłych. Tego dnia cmentarze w całym kraju rozświetlają tysiące zniczy – symbole nadziei i modlitwy za bliskich, którzy odeszli.
Zdjęcie ilustracyjne / Archiwum